ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ Ιούνιος 2014

ΕΦΤΙΑΞΕ ΛΙΚΕΡ ΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΕ

Ο μαγιάτικος ήλιος λούζει την Κρήτη, και πολλά βότανα, φυτά και λουλούδια ξυπνούν κάνοντας τον αέρα να μοσχοβολά. Αρώματα, χρώματα και ομορφιές της φύσης δίνουν εικόνες που μοιάζουν σαν ψεύτικες, σαν ζωγραφιές επεξεργασμένες από το ανθρώπινο χέρι. Και όμως το ανθρώπινο χέρι δεν υπάρχει πουθενά και όλα πέρα για πέρα είναι αληθινά!

Αυτή είναι πραγματικά η ευλογία της φύσης και κάπως έτσι γίνεται αντιληπτό το γιατί κάθε επισκέπτης του νησιού φυλακίζεται στα δεσμά της ομορφιάς του. Φύση, ήλιος, θάλασσα, βουνό… Ναι αυτός ο τόπος είναι “ευλογημένος” και μ’ αυτή του την ευλογία καταφέρνει να παγιδεύει τους ανθρώπους, κάνοντάς τους να μην ξεχνούν ποτέ τις εικόνες και τις ευωδιές του.

Κάπως έτσι παγιδεύτηκε και η Καίτη Ντιναπόγια. Η ίδια κατάγεται από την Καλαμπάκα (χωριό που βρίσκεται κοντά στα Μετέωρα) και έχει ζήσει αρκετά χρόνια στη Ζυρίχη. Το 1984 ήρθε στο νησί και από την πρώτη κιόλας στιγμή αιχμαλωτίστηκε από την ομορφιά του. Η ενέργεια αυτού του τόπου τη μάγεψε και η φύση προσέλκυσε το ενδιαφέρον της. Όπως μας είπε η ίδια, γέμισαν τα σωθικά της με οξυγόνο και τα μάτια της χόρτασαν εικόνες από τον ουρανό, τη γη και τη θάλασσα. Μέσα από βόλτες που έκανε στη φύση, γνώρισε τα αρωματικά φυτά και τα βότανα που φυτρώνουν παντού στην Κρήτη – από τα βουνά μέχρι και τις παραθαλάσσιες περιοχές. Στη συνέχεια άρχισε να μαζεύει τα βότανα, τα φυτά, τα λουλούδια και τα φρούτα που συναντούσε, ενώ ασχολήθηκε και με τη βιοκαλλιέργεια προκειμένου να εξασφαλίσει τα προϊόντα που χρειαζόταν για το τραπέζι της οικογένειας. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η έρευνά της για να γνωρίσει τους φυσικούς τρόπους συντήρησης των προϊόντων που μάζευε.

Όταν τα χρόνια πέρασαν και τα παιδιά της μεγάλωσαν, έχοντας περάσει τα 50 της χρόνια, έψαχνε νέους τρόπους για να περνάει το χρόνο της ευχάριστα και δημιουργικά. Αποφάσισε λοιπόν να χρησιμοποιήσει όλα όσα είχε γνωρίσει για τα δώρα της φύσης και τους φυσικούς τρόπους συντήρησής τους, προκειμένου να φτιάξει λικέρ. Τα δικά της λικέρ, που θα περιέχουν φρούτα, λουλούδια και βότανα. Αυτά της χάρισαν την έμπνευση και θέλησε να εγκλωβίσει τις ευωδιές τους σ’ ένα μπουκάλι και να τις φέρει στα ποτήρια μας. Τα βότανα που χρησιμοποιεί μαζεύονται ένα-ένα από τα βουνά και τις ρεματιές των Αστερουσίων και τα λουλούδια και τα φρούτα τα προμηθεύεται από τις βιοκαλλιέργειες φίλων, μιας και η ίδια δεν καλλιεργεί πια. Όλα αυτά τα υλικά ενώνονται και περιμένουν υπομονετικά σε ειδικά τσουκάλια, προκειμένου να δέσουν τα αρώματα και οι γεύσεις τους. Ακόμα και η ποσότητα της ζάχαρης – που είναι απαραίτητη για να φτιαχτεί το λικέρ – είναι ελάχιστη, για να μη σκεπάζει τα πλούσια αρώματα των καρπών.

Τα μυστικά της Καίτης Ντιναπόγια για την παρασκευή των λικέρ είναι πολλά και στηρίζονται σε παλιές παραδοσιακές συνταγές. Σ’ αυτές τις συνταγές έχει προσθέσει και τις δικές της ιδιαίτερες πινελιές παρασκευής, με συνδυασμούς καινούργιους, που συναρπάζουν τη γεύση και καταφέρνουν όποιον και αν τα απολαύσει να τον ταξιδέψουν έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο στο νησί της Κρήτης.

Το λικέρ φασκόμηλο, το λικέρ αρμπαρόριζα, το λικέρ μύρτο είναι κάποια από αυτά, ενώ το λικέρ ρόδι-τσίλι, λικέρ εσπεριδοειδών-τσίλι είναι δύο ακόμη εντυπωσιακοί συνδυασμοί.

Μέσα σ’ όλα αυτά ιδιαίτερη θέση έχει και το λικέρ ελιά. Ένα λικέρ που έκανε εντύπωση και ξεχώρισε από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Η ίδια αναφέρει ότι «η ελιά είναι το βασικότερο δέντρο της Κρήτης και ένα από τα πιο ωφέλιμα για την υγεία. Το λικέρ ελιάς δεν είναι κάτι παράδοξο, είναι μια παλιά παράδοση, μια ξεχασμένη γνώση, που ζωντανεύει ξανά. Παράγεται από αγρότες της Ευρώπης εδώ και πολλούς αιώνες. Το δικό μου λικέρ ελιάς περιέχει τσικουδιά και βιολογικές ελιές. Προστίθενται φύλλα ελιάς, βότανα και βρώσιμα άνθη. Ο συνδυασμός τους καθορίζει και τη γεύση και το χαρακτήρα του».

Τα λικέρ της Καίτης Ντιναπόγια έχουν τη δική τους ιστορία και είναι μια ιστορία με γευστικό χαρακτήρα που εντυπωσίασε, κάνοντας έτσι τα λικέρ της να ταξιδέψουν σε Γαλλία, Αυστρία και Γερμανία. Όποια διαδρομή και αν ακολούθησαν, τα αρώματά τους ομολόγησαν την ταυτότητά τους, που είναι καθαρά ελληνική.

Η ιστορία των λικέρ: Τα εξέλιξε η… αποικιοκρατία!

Τώρα, όσον αφορά στην ιστορία των λικέρ, ξεκίνησε με τα αρωματισμένα κρασιά των αρχαίων. Στο Μεσαίωνα μοναχοί, αναζητώντας φάρμακα, τα πρώτα ελιξίρια στηρίχτηκαν στις γνώσεις των αρχαίων και έκαναν απόσταξη με αλκοόλ βότανα, σπόρους και φρούτα. Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα λικέρ που, όπως αποδείχθηκε αργότερα μέσα από επιστημονικές μελέτες, η ανάμειξη αλκοόλ και βοτάνων δεν ήταν τυχαία, αφού το αλκοόλ απορροφά από τα φυτά τη θεραπευτική δράση αλλά και τη δυναμώνει.

Τα λικέρ αυτά ήταν όμως πικρά, γι’ αυτό και με την αποικιοκρατία και το εμπόριο της ζάχαρης έλυσαν αυτό το πρόβλημα και πίνονταν πλέον με ευχαρίστηση. Αξίζει βέβαια να αναφερθεί ότι η ζάχαρη τότε ήταν σπάνια και ακριβή, γι’ αυτό η κατανάλωσή της ήταν περιορισμένη στους πλούσιους. Οι αγρότες και ο απλός κόσμος δεν ήταν εύκολο να βρει λικέρ, γι’ αυτό και, αν υπήρχε ασθένεια, αναγκάζονταν να χτυπήσουν πόρτα σε μοναστήρι ή σε κάποιο αριστοκράτη, προκειμένου να παρακαλέσουν να τους δώσουν λίγο θεραπευτικό λικέρ.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία των λικέρ, που με τα χρόνια μεταλλάχθηκαν, κρατώντας την ιδιότητα της απόλαυσης του ηδύποτου. Τα γλυκά μείγματά τους δεν πίνονται πλέον για λόγους υγείας, αλλά γλυκαίνουν και παιδεύουν απολαυστικά κάθε ουρανίσκο.

nea_kriti
ΕΦημερίδα Νέα Κρήτη- Βούλα Νεονάκη